Στο πρώτο μέρος της συνέντευξης στο Runbeat, γνωρίσαμε τον Amadeus Clements ως το απόλυτο φαινόμενο (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ). Toν «εισβολέα» του ελληνικού μαραθωνίου. Έναν αυτοδημιούργητο rookie που μέσα σε 14 μήνες πέρασε από το 2:51 στο 2:28, έζησε έξι μήνες στην Κένυα, έφτασε στα άκρα της υπερπροπόνησης και δήλωσε χωρίς δισταγμό ότι ο στόχος του είναι ένας: να κατακτήσει την κορυφή και να σπάσει όλα τα εθνικά ρεκόρ στις μεγάλες αποστάσεις που διατηρούνται ανέπαφα για δεκαετίες.

Όμως το δεύτερο μέρος είναι εκεί που ο Clements παύει να είναι απλώς μια εντυπωσιακή επίδοση.

Εδώ αποκαλύπτεται ο χαρακτήρας πίσω από τα νούμερα. Ένας άνθρωπος «θρασύς» αλλά ωμά ειλικρινής. Απροκάλυπτα προκλητικός αλλά όχι για να προκαλεί το κοινό, αλλά γιατί έτσι λειτουργεί ο ίδιος. Με στόχους που σοκάρουν, με δηλώσεις που δεν χωρούν φίλτρα, με μια ψυχολογία που τρέφεται από την αμφισβήτηση και τον ¨πόλεμο¨ που όπως λέει ο ίδιος δέχεται απο την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε να πρωταγωνιστεί σε αγώνες.

 

Ο Amadeus Clements μιλά ανοιχτά για τη σύγκρουσή του με το “σύστημα”, για το γιατί δεν εμπιστεύεται προπονητές στην Ελλάδα, για το πώς βλέπει τους συναθλητές του και γιατί πιστεύει ότι κάποιοι δεν αντέχουν την άνοδό του.

Και κάπου εδώ αρχίζουν όσα η δρομική κοινότητα δεν βλέπει ή κάνει πως δεν βλέπει όπως ο ίδιος αφήνει να εννοηθεί. Οι υπαινιγμοί για σαμποτάζ. Η ένταση μέσα στον ελληνικό χώρο των αποστάσεων. Η μοναχική πορεία ενός ανθρώπου που δεν θέλει απλώς να κερδίσει, αλλά να ανατρέψει την ...¨ιεραρχία¨.

Το δεύτερο μέρος αυτής της συνέντευξης δεν είναι “εύκολο”. Είναι ωμό. Είναι αποκαλυπτικό. Και είναι βέβαιο ότι θα συζητηθεί όσο λίγα.

Γιατί ο Amadeus Clements δεν ήρθε στον ελληνικό μαραθώνιο για να ταιριάξει. Ήρθε για να τον ταράξει.

Χρήστος Κώνστας: Στο πρώτο μέρος της συνέντευξης σε γνωρίσαμε αθλητικά αλλά σε αυτό το δεύτερο μέρος θα περάσω σε κάποια θέματα που δεν είναι τόσο προπονητικά, αλλά έχουν το δικό τους αθλητικό ενδιαφέρον. Και μπαίνω κατευθείαν στο θέμα. Amadeus ήσουν πάντα τόσο προκλητικός ως χαρακτήρας; Σου αρέσει δηλαδή να προκαλείς ή να σε προκαλούν;

Amadeus Clements: Εμένα μου αρέσει να μιλάω ελεύθερα. Πολλοί αθλητές ή γενικά άνθρωποι φοβούνται να τα πούν όπως είναι, επειδή ίσως χάσουν το συμβόλαιο τους, χάσουν τη δουλειά τους, τους πειράζει πώς θα φανούν στον κόσμο. Τους νοιάζει πώς φαίνονται στους άλλους. Εγώ δεν το έχω αυτό το θέμα. Δηλαδή, δεν με ενδιαφέρει αν αυτά που λέω δεν αρέσουν στον κόσμο. Απλά εγώ μιλάω ελεύθερα. Εγώ τα λέω ευθέως, τα λέω direct. Γιατί έτσι είμαι σαν χαρακτήρας. Και είμαι τυχερός, εν τω μεταξύ, γιατί δεν στηρίζομαι από κάποιον ο οποίος μου έχει πει μη μιλάς αλλιώς θα σε «κόψουμε». Ευτυχώς είμαι σε μια κατάσταση στην οποία μπορώ να λέω ό,τι θέλω. Και εξηγούμαι. Εφόσον δεν λέω κάτι νομικά κολάσιμο και εφόσον δεν κάνω κάτι κακό σε κάποιον, μπορώ να λέω ό,τι θέλω. Δεν με πειράζει εαν δεν αρέσει αυτό σε κάποιους καθόλου. Δηλαδή, μακάρι να ασχολούνται όλοι και να με ¨κράζουν¨, γιατί όταν με ¨κράζουν¨ εγώ πεισμώνω πιο πολύ.

Χ.Κ: Βάζεις στόχους προκλητικούς για να προκαλέσεις τον εγκέφαλό σου και την ψυχολογία σου ή για να προκαλέσεις τους άλλους;

A.C: Για τον εαυτό μου. Βάζω πολύ δύσκολους στόχος και είναι ένα boost όταν με ¨κράζουν¨ γιατί θέλω πάρα πολύ να τους αποστομώσω. Αυτό με βοηθάει πάρα πολύ. Ίσως αυτό που κάνω, που βάζω έτσι δυνατούς στόχους και το προκλητικό που λέμε, να είναι για να «τσιτάρω» ανθρώπους και να με βοηθήσει εμένα να πηγαίνω πιο δυνατά.

Χ.Κ: Ήσουν πάντα έτσι ως χαρακτήρας ή μπαίνοντας στο δρομικό κίνημα σου βγήκε αυτό πιο έντονα και αν ναι, αν ισχύει δηλαδή το δεύτερο, συνέβη κάτι;

A.C: Όχι, γιατί νομίζω και πριν έτσι ήμουν. Δηλαδή, όταν μπήκα στη δουλειά μου, θυμάμαι στο interview, μπαίνω και λέω, εγώ θα σπάσω όλα τα ρεκόρ εδώ μέσα, θέλω να μου πείτε ποια είναι τα ρεκόρ πωλήσεων, δηλαδή μπαίνω με πολύ τσαμπουκά. Νομίζω το είχα πάντα αυτό, δηλαδή μπαίνω με μέγιστους στόχους γενικά.

Χ.Κ: Eπομένως ήσουν πάντα ως χαρακτήρας θρασύς; Eσυ χαρακτηρίζεις τον εαυτό σου θρασύ;

Α.C: 100% είμαι θρασύς ως άνθρωπος.

Λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό στον Ημιμαραθώνιο Αιγιαλείας

Χ.Κ:Στoν Ημιμαραθώνιο στο Αίγιο έχασες το ρεκόρ ή απλά το πλησίασες; Με άλλη στρατηγική θα το είχες κάνει;

A.C: Ναι σίγουρα. Στο Αίγιο είχε αέρα στα πρώτα 5 χιλιόμετρα και ήξερα ότι θα πρέπει να πάω λίγο πιο αργά. Αλλά εγώ το είχα πλανάρει για να κάνω 1:05:59 γιατί το είχα πει κιόλας.

Αλλά καθώς κύλαγε η κούρσα, ο αέρας ήταν δυνατός αλλα πήγαινα και πιο γρήγορα. Δηλαδή, είχα σχεδιάσει στον αέρα να πηγαίνω με 3:11/km και χτύπαγε 3:05/km το ρολόι μου και ήμουν άνετος. Και λέω εντάξει ρε, πίεσε το, μη σταματάς τώρα. Κέρδισε όσο περισσότερο χρόνο μπορείς μέχρι να δεις ότι πρέπει να κόψεις. Και εγώ συνέχιζα και έβλεπα ότι κάθε χιλιόμετρο που πέρναγε πήγαινα όλο και πιο μπροστά απ' το 1:05:59 που είχα θέσει στόχο. Κάνουμε την αναστροφή εκεί στο 10ο χλμ. και ξέρω ότι από εδώ και πέρα δεν θα είναι ο αέρας δύσκολος, θα είναι και λίγο πιο ευνοϊκός. Και λέω ωραία, ας ανοίξω λίγο. Και αρχίζω και ανοίγω και φτάνω στο 15ο χλμ. και πρέπει να έχω κάνει πέρασμα γύρω στα 46 λεπτά ίσως και πιο κάτω.Ήταν κάτι που όταν το είδα λέω είναι ακραίο νούμερο . Μετά το 15ο-16ο χλμ έβλεπα 2:58-2:59/km κοιτάζω και στους παλμούς και έγραφε 145 εως 150 και λέω κάτσε ρε φίλε. Εδώ πάμε με ρυθμό για 1:03 επίδοση. Δηλαδή είναι δυνατόν; Δηλαδή πάμε για ρυθμό πανελληνίου. Eίπα μέσα μου οτι δεν παω σήμερα για πανελλήνιο ρεκορ και γι΄αυτο προσπαθούσα να επιβραδύνω λίγο, να φρενάρω για να μην πάει τόσο γρήγορα. Για να μην μου βγει σε κακό στο τέλος επειδή δεν το έχω ξανακάνει ποτέ. Είναι πολύ δύσκολο αυτό εν τω μεταξύ. Από το 2:59 να πας στο 3:02 είναι πολύ δύσκολο. Μιλάμε για τρία δευτερόλεπτα. Και προσπαθώ να συγκρατηθώ.Φτάνω στο 20ο χλμ. και ρωτάω τον ποδηλάτη-συνοδό πόσο έμεινε. Μου λέει είναι ένα χιλιόμετρο. Και σκέφτομαι στο μυαλό μου πάντα ότι ένα χιλιόμετρο είναι τρία λεπτά. Οπότε βλέπω ότι θα έβγαινε περίπου στο 1:04 και το πανελλήνιο είναι 1:03. Eκεί νευρίασα γιατί σκέφτηκα οτι αν δεν έκοβα αυτά τα 2-3 δευτερόλεπτα ανα χιλιόμετρο θα το έσπαγα το ρεκορ ή σίγουρα θα ήμουν οριακά να το σπάσω.

Η στιγμή του τερματισμού στον Ημιμαραθώνιο Αιγιαλείας με την δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών 1:04:27

X.K: Kαι σε αυτήν την κούρσα όπως και στον Μαραθώνιο της Αθήνας, έφυγες πρώτος σωστά;

A.C: Ναι έφυγα κατευθείαν πρώτος αλλά στην εκκίνηση επιχείρησε ο αθλητής Γιώργος Μίνος να μου ρίξει τρικλοποδιά γιατί έχουν καταλάβει οτι φεύγω γρήγορα και βγαίνει μπροστά μου κατευθείαν για να με κόψει. Αυτά ειναι πολύ αντιεπαγγελματικά που γίνονται με εμένα. Έχουν πέσει όλοι πάνω μου αλλά θα πρέπει αυτό να το συνηθίσω γιατί έτσι θα γίνεται. Έχω στοιχεία από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με screenshot που λένε ότι σε αγώνες θα επιχειρήσουν να μπαίνουν μέσα για να με χτυπήσουν και τέτοια.

Χ.Κ: Μια στιγμή Amadeus γιατί αυτά που ισχυρίζεσαι δημόσια είναι εξαιρετικά σοβαρά.

Α.C: Είναι, γι΄αυτο πρόκειται να επικοινωνήσω με τη διοίκηση του ΣΕΓΑΣ και να ζητήσω δυο πράγματα. Καταρχάς να υπάρχει περισσότερη ασφάλεια στους αγώνες και ενόψει του Ημιμαραθωνίου της Αθήνας. Σου λέω ότι γνωρίζω οτι θα έρθουν άτομα για να με σταματήσουν στον αγώνα, τα έχω όλα σε screenshots. Kαι ένα δεύτερο που θα ζητήσω, πρέπει εκτός από ρολόι που γράφει το χρόνο στο όχημα που προπορεύεται να υπάρχει η εκτίμηση του χρόνου τερματισμού καθώς πάμε για πανελλήνιο ρεκόρ. Οπως γίνεται σε αγώνες διεθνώς. Να γνωρίζω αν με το ρυθμό που τρέχω είμαι εντός ή εκτός πανελλήνιου ρεκόρ.

Χ.Κ: Πάντως παρουσιάζεις ένα κλίμα που έχει δημιουργηθεί και δεν τιμά ούτε τους αθλητές, ούτε τον αθλητισμό, εφόσον ισχύουν όλα αυτά που περιγράφεις.

Α.C: Eίναι κρίμα, γιατί σκέψου οτι θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε στη θέση μου.Εγω τρέχω μόλις 14 μήνες. Αυτη είναι η εμπειρία μου στο τρέξιμο και αντί να είναι χαρούμενος ο κόσμος οτι υπάρχει ένας Έλληνας με τόση θέληση και θυσίες ,που τα έχει δώσει όλα και έχει βρεθεί κοντά στο θάνατο στην Κένυα και πάει να σπάσει τα ρεκόρ με 1 χρόνο προπονηση, γίνεται το αντίθετο. Στην αρχή με κορόιδευαν και τώρα έρχονται να με χτυπήσουν. Δηλαδή ξεκινήσαμε με τον χλευασμό και τώρα πήγαμε στη βία.

Χ.Κ: Ειλικρινά έχω μείνει άφωνος. Εξαιρετικά σοβαρά όλα όσα μας λες. Οφείλεις πέρα απο την καταγγελία που κάνεις δημόσια στο Runbeat, σίγουρα να απευθυνθείς στην Ομοσπονδία του ΣΕΓΑΣ.

Α.C: Όσα περιγράφω κάνουν «μπαμ» και το βίντεο από την εκκίνηση στα Αιγιάλεια αν δεις θα το καταλάβεις. Προσπάθησαν να με ρίξουν μπαίνοντας μπροστά μου. Και θα γίνουν και άλλα τέτοια. Το ξέρω. Στην εκκίνηση του Ημιμαραθωνίου της Αθήνας κάτι τέτοιοι θα γίνει, οπότε θέλουμε εκεί ο ΣΕΓΑΣ να δώσει προσοχή. Δεν γίνεται να είμαι ο μόνος που το βλέπει αυτό.

Χ.Κ: Αmadeus να σε ρωτήσω ευθέως κάτι. Έχεις κάποιο φίλο συναθλητή; Έναν φίλο που συναγωνίζεστε μαζί και είστε στο ίδιο περίπου αθλητικό επίπεδο;

Α.C: Όχι δεν έχω.

X.Κ: Eπιλογή δική σου ή εξαιτίας της συμπεριφοράς της δικής σου, επειδη δεν μασάς τα λόγια σου, είσαι θρασύς, ενδεχομένως να έχεις προκαλέσει και με αυτά που κατά καιρούς έχεις πει, άρα μπήκες μόνος σου απέναντι από όλους τους άλλους αθλητές ή σε έχουν βάλει εκείνοι; Tι απ’ όλα ισχύει;

A.C: Όποιος τερμάτισε πιο μπροστά από εμένα στον Μαραθώνιο της Αθήνας δεν μου είπε τίποτα εκτός από τον Νικολακέα που μετά στο Λιοφίλια και στον αγώνα μου στα 10.000 μέτρα (σημείωσε την 4η καλύτερη επίδοση στην Ελλάδα για το 2025 με 30:13) κατάλαβε ότι όντως αυτά που έλεγα ισχύουν και μου είπε μπράβο. Ακόμη και στον αγώνα στα Λιοφίλια, απ΄ολους τους αθλητές που αγωνίστηκαν εκείνη την ημέρα κανένας δεν μου είπε ένα μπράβο εκτός απο τον Μαντζαρίδη, ο μόνος που έδωσε το χέρι για την νίκη μου και την επίδοση μου. Σε αυτόν τον αγώνα, όσοι ήταν απ'έξω μου έριξαν πολύ κράξιμο. Προπονητής απ΄εξω με κορόιδευε. Έλεγε κοιτάξτε θα σκάσει τώρα, είναι τρελός ενώ άλλοι με χλεύαζαν επειδή έφυγα γρήγορα στην εκκίνηση και έλεγαν οτι πάω για παγκόσμιο ρεκόρ και άλλα τέτοια. Είναι δυνατόν να κάνω αγώνα, τον πρώτο μου σε στάδιο και να με κράζουν έτσι; Δεν γίνονται αυτά πουθενά αλλού. Όταν έτρεχα προφανώς και δεν μπορούσα να απαντήσω. Το έκανα με το που τερμάτισα. Γι΄αυτο και πήγα και στη κάμερα μπροστά και τους προκάλεσα να μιλήσουν τώρα αλλά κανείς δεν μιλούσε.

O τερματισμός στον αγώνα των 10.000 μέτρων στα Λιοφίλια και το ξέσπασμα μπροστά στην κάμερα μετά την έντονη αμφισβήτηση που δέχθηκε

Χ.Κ: Το ίδιο συνέβη και στον ημιμαραθώνιο στο Αίγιο;

A.C: Στο Αίγιο τα πράγματα άλλαξαν. Τερματίζει ο δεύτερος μου δίνει το χέρι, τον σέβομαι και λέω ωραία αυτός με κέρδισε ως άνθρωπος, τερματίζει ο τρίτος μου δίνει το χέρι και βγάζουμε φωτογραφία μαζί με τον Σπύρο Ανδριόπουλο. Αυτοί οι δυο (σημ.εννοεί τα αδέρφια Σταμούλη) με κέρδισαν καθώς και ο τέταρτος (σημ. εννοεί τον Χ. Πιτσώλη) τερματίζει και μου δίνει το χέρι του, ο οποίος επειδή νόμιζε ότι έχω παρεξηγηθεί μαζί του μιλήσαμε και κανονίσαμε να πάμε για καφέ.

Στο βάθρο του Ημιμαραθωνίου Αιγιαλείας ανάμεσα στα αδέλφια Σταμούλη και τον κάτοχο του Πανελλήνιου ρεκόρ Σπύρο Ανδριόπουλο.

Χ.Κ: Έχεις πει κάτι ακόμη ενδιαφέρον. Είπες οτι όταν ήρθες στην Ελλάδα και ξεκίνησες να τρέχεις πήγες σε στάδιο και προσπάθησες να μπεις μέσα σε μια προπονητική ομάδα για να κάνετε μαζί προπόνηση ως δρομική «παρέα» επειδή είχες φτάσει κοντά στο επίπεδο τους και ρώτησες αν μπορούσες να τρέχεις μαζί τους στις ποιοτικές προπονήσεις ώστε ο ένας να «σπρώχνει» τον άλλο. Θες να μας πεις λίγο την εμπειρία σου;

A.C: Επειδή έχω αναφερθεί παλαιότερα σε αυτη την εμπειρία μου θα σου τα πω δεν έχω πρόβλημα αλλά πρέπει επίσης να εξηγήσω οτι από τότε μέχρι σήμερα έχει μεσολαβήσει ένα χρονικό διάστημα όπου τα πράγματα έχουν εξομαλυνθεί και σίγουρα είμαστε σε καλύτερο επίπεδο, καθώς οι επιδόσεις μου τους έχουν πείσει και οι χρόνοι μου έχουν εναρμονιστεί με τα λόγια μου. Ας εξηγήσω λοιπόν τι έγινε.Το είχα ζητήσει απο τον προπονητή κ.Ζώρζο. Εκείνη τη μέρα έρχεται ένας φίλος μου και μου λέει είναι ο καλύτερος προπονητής στην Ελλάδα.Εγώ όπως σου είπα και στο πρώτο μέρος της συνέντευξης δεν θέλω προπονητή αλλά επειδή προπονεί τους τοπ στην Αθήνα σίγουρα θα ήθελα αν γίνεται να μπαίνω στην προπόνηση μαζί τους στις γρήγορες προπονήσεις και να είμαι ας πούμε ο ¨λαγός¨ τους ή αυτοί να είναι οι ¨λαγοί¨ μου.Α πλά πράγματα. Στην Κένυα αυτό κάνουν ,όλοι οι δυνατοί αθλητές πάνε μαζί. Έτσι πήγα στο γήπεδο και του το εξηγώ και ρώτησα τον προπονητή κ. Ζώρζο αν μπορώ να έρχομαι μόνο στις διαλειμματικές και να μπαίνω μπροστά ή να μπαίνουν οι αθλητές του μπροστά μου. Μου λέει ξέχνα το. Αν δεν είσαι αθλητής μου, αυτό το ξεχνάς, δεν γίνονται ποτέ αυτά στην Ελλάδα. Αυτά μου είπε.Τ ον ευχαρίστησα για τον χρόνο του και αποχώρησα. Μετά μαθαίνω οτι δεν πίστευε οτι μπορούσα να φτάσω στο επίπεδο των αθλητών του. Όταν πιστεύεις κάτι τέτοιο χωρίς να με γνωρίζεις αθλητικά έχεις κάνει ήδη ένα λάθος και αποδείχθηκε στη συνέχεια με τις επιδόσεις μου. Aλλά όπως σου είπα απο τότε τα πράγματα έχουν εξομαλυνθεί και νομίζω οτι τώρα θα τα βρούμε με τη βοήθεια και του Πιτσώλη με τον οποίο μιλάμε και είναι αθλητής του κ.Ζώρζου.

Κατα την διάρκεια των 6 μηνών προετοιμασίας του στην Κένυα πάντα έτρεχε με γκρουπ

Χ.Κ: Αυτή η απόρριψη σε βοήθησε; Σε τσίτωσε ακόμη περισσότερο;

Α.C:Ναι! Ειδικά το ότι με θεωρούσε αργό και δεν πίστευε ότι μπορώ να φτάσω το επίπεδο των αθλητών του.

Χ.K: Λύσε μας και την απορία για τα γυαλιά γιατί και αυτό ακόμη έχει σχολιαστεί.Φοράς ακομη και τη νύχτα γυαλιά ηλίου όταν τρέχεις, γιατί ;

A.C: Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Όταν κυκλοφόρησαν τα γυαλιά που τραβούν βίντεο σκέφτηκα οτι θα ήταν εκπληκτικό αν μπορούσα στα γυαλιά να βλεπώ pace και παλμους. Μετά απο λίγο καιρό είδα μια διαφήμιση και όντως ήταν αυτό προϊόν που έψαχνα. Ήμουν στην Κένυα έστελνα μηνύματα στην εταιρία αλλα δεν μου απαντούσαν. Ζήτησα απο τoν Daniel Ebenyo, με τον οποίο έκανα προπόνηση μαζί ως αθλητής elite του 2:06 στο Μαραθώνιο, να στείλει μήνυμα στην εταιρία αυτή και αμέσως του απάντησαν. Έτσι μέσω του Ebenyo ασχολήθηκαν μαζί μου και κλείσαμε συμφωνία με την εταιρία Engo.Tα γυαλιά με βοηθάνε πάρα πολύ, δηλαδή δεν θέλω να μπω σε αγώνα χωρίς τα γυαλιά, ή να τα ξεχάσω να τα φορτίσω, γιατί όντως με βοηθάει πάρα πολύ, επειδή ζω όλο τον αγώνα με τα γυαλιά, τον έχω μπροστά μου τον αγώνα. Το πιο σημαντικό όταν τρέχεις σε έναν αγώνα, είναι ο χρόνος και η απόσταση, αυτό είναι όλο. Και αυτά τα γυαλιά τα δείχνουν συνέχεια. Λογικό είναι όσοι με βλέπουν να τα φοράω νύχτα να το βλέπουν περίεργα αλλά δεν γνωρίζουν τι γυαλιά είναι τα Engo. Aυτή η εταιρία μαζί με τον σύλλογο μου ΓΑΣ Καλλιθέας θα με στηρίξουν οικονομικά να ξαναπάω στην Κένυα. Επίσης είμαι σε συζητήσεις με μια σοβαρή αθλητική εταιρία. Δεν έχουμε υπογράψει ακόμα αλλά εφόσον πάει καλά αυτή η εταιρία έχει τρομερά παπούτσια και θα με στηρίξει για την Κένυα.

 

Με τα γυαλιά Engo τα οποία δεν αποχωρίζεται μέρα-νύχτα

Χ.Κ: Μετά και τις πρόσφατες επιτυχίες σου έχουν ζητήσει και άλλες εταιρίες να γίνουν χορηγοί σου;

A.C: Ναι, έχουν επικοινωνήσει. Και τώρα είναι δύο-τρεις εταιρίες που έχουν τρία συμβόλαια στο τραπέζι και είμαστε στη φάση που δεν έχω υπογράψει.

Χ.Κ: Σε ενδιαφέρει, πέρα από το οικονομικό και το προϊόν να σου κάνει;

A.C: Για μένα το πιο σημαντικό είναι να με στηρίξουν στις προετοιμασίες μου. Να μου πουν πες πόσα θες για την Κένυα και κάτσε εκεί και γύρνα να σπάσεις όλα τα ρεκόρ. Εγώ αυτό θέλω, να μένω στο Iten της Κένυας να κοιμάμαι, να ξυπνάω και να τρέχω με τους Κενυάτες, να μένω εκεί και να έρχομαι Ελλάδα μόνο για τους σημαντικούς αγώνες και να χτυπάω Πανελλήνια ρεκόρ και Πρωταθλήματα. Αυτό θέλω. Αλλά θα σου πω και κάτι ακόμη. Θέλω ελευθερία.

Χ.Κ: Γιατί το λες αυτό;

A.C: Είχα μία περίπτωση με έναν χορηγό ο οποίος μου λέει «Ωραία, θα σου παρέχουμε κάποια πράγματα» και μου γράφουν κάποια πράγματα στο χαρτί και μετά μου λένε «Α, επειδή θέλουν και άλλοι να σε πάρουν, θα σου δώσουμε και λίγα παραπάνω αλλά δεν θα μιλάς, δεν θα προκαλείς». Εκεί με χάσανε. Δεν γίνεται να μου πεις εμένα τι θα πω και τι θα κάνω. Εγώ είμαι ελεύθερος. Είμαι ενήλικος και μιλάω όπως θέλω, τα λέω όπως θέλω. Εαν σε πειράζει το πώς μιλάω, δεν μπορούμε να συνεργαστούμε. Γιατί δεν μπορώ να μην είμαι ο εαυτός μου. Δεν μπορείς να μου πεις «δεν θα μιλάς, δεν θα προκαλείς». Εγώ έτσι μιλάω. Αν δεν σου αρέσει δεν μπορούμε να συνεργαστούμε. Αν είναι ok οι εταιρίες με το πως είναι ο Αmadeus τότε μπορούμε να συνεργαστούμε.

X.K: Μήπως έτσι απαντάς για ποιον λόγο τόσα χρόνια οι Έλληνες δεν πάνε ή δεν μπορούν να πάνε στην Κένυα; Το ρωτάω αυτό γιατί είχες αναρωτηθεί στο παρελθόν με μεγάλη ευκολία γιατί τόσα χρόνια δεν πάνε οι Έλληνες αθλητές στην Κένυα για να προετοιμαστούν και να βελτιωθούν ανεβάζοντας επίπεδο. Μήπως τωρα καταλαβαίνεις καλύτερα ότι αν δεν υπάρχει σοβαρή οικονομική στήριξη κάτι τέτοιο δεν είναι τόσο εύκολο, όσο το παρουσιάζεις;

A.C: Eπιμένω και τώρα. Εγώ νομίζω αποδεικνύω το αντίθετο. Αποδεικνύω ότι εάν όντως το θες θα βρεις τον τρόπο. Δηλαδή θα βάλουμε τρεις -τέσσερις χορηγούς μαζί και θα το κάνουμε. Γίνεται αν το θες. Απλά δεν το θέλουν τόσο πολύ. Γιατί απέδειξα ότι χωρίς να έχεις τίποτα. Χωρίς να έχεις προπόνηση. Μπορείς να επιστρέψεις μετά απο μια σοβαρή προετοιμασία και να σπάσεις τα ρεκόρ. Και μετά να σε θέλουν όλοι οι χορηγοί. Η αλήθεια είναι ότι αν το θες γίνεται. Οπότε εγώ δεν θέλω να βάζουμε δικαιολογίες. Είμαστε Έλληνες και μπορούμε. Έχουμε υπηρετήσει τον αθλητισμό. Πρέπει να ανεβάσουμε το επίπεδο. Γιατί δεν γίνεται να ξεφτιλιζόμαστε άλλο. Δεν γίνεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες να μην ξανά πάει ένας μαραθωνοδρόμος επειδή το όριο έχει πέσει στο 2:08. Όχι. Εμείς πρέπει να βρούμε τον τρόπο να δουλέψουμε πιο σκληρά. Όπως έχω κάνει εγώ ας πούμε. Έχω θυσιάσει τα πάντα. Και βλέπουμε τώρα ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που μπορεί να μου δώσουν λίγα λεφτά να κάνω αυτές τις προετοιμασίες. Γίνεται.

Χ.K: Αλήθεια οι γονείς σου που σε βλέπουν τώρα και έχεις φτάσει σε ένα επίπεδο αλλά και ο τρόπος που εκφράζεσαι, πως το βλέπουν;

A.C: Χειροκρότημα. Το γουστάρουν πάρα πολύ. Γιατί βλέπουν πως το ζω, βλέπουν πως τους αρέσει αυτό. Από όλη την οικογένειά μου και τους φίλους μου μόνο respect παίρνω. Δέχομαι καθημερινά πολλά μηνύματα από ερασιτέχνες δρομείς για συγχαρητήρια και μου λένε ότι τους έχω πωρώσει για να κυνηγήσουν τα δικά τους ρεκόρ. Δηλαδή πολύ όμορφα μηνύματα. Τα οποία μου δείχνουν ότι μπορεί σε κάποιους να μην αρέσει αλλά σε πάρα πολλοί κόσμο αρέσει αυτά που λέω. Και βοηθάει και πολύ κόσμο να τους πιέζει, να πιέζονται να πάνε πιο ψηλά και αυτοί οι ίδιοι.

Χ.K:Πιστεύεις ότι ακόμη και εκείνους τους οποίους τους προκαλείς ή σε προκαλούν,μιας και μας περιέγραψες και διάφορες καταστάσεις, τους βοηθάς και με αυτόν τον τρόπο;

A.C: Βεβαίως και το έχω πει. Κοίταξε με εμένα τρία πράγματα μπορούν να συμβούν δεν έχει άλλο σενάριο. Πρώτον ο Amadeus να τραυματιστεί σοβαρά και εκεί να τελειώσουν όλα. Εφόσον έχω την υγεία μου μένουν δυο σενάρια. Είτε εγώ σπάω όλα τα ρεκόρ όπως έχω πει, είτε οι υπόλοιπο αθλητές θα ανέβουν επίπεδο. Κάτι απο τα τρία θα συμβεί. Εκτός κι αν έρθει κάποιος αθλητής απ’ εξω, π.χ. από την Κένυα ή τις Η.Π.Α και μας τελειώσει όλους με μια επίδοση 2:06.

Χ.Κ:Σε επίπεδο προπονητικής στην Ελλάδα ποιο πιστεύεις ότι είναι το πρόβλημα;

A.C: Αυτό που έχω να πω είναι ότι είναι πίσω. Αν τώρα αυτή τη στιγμή πούμε Strava στους προπονητές οι 9 στους 10 δεν ξέρουν τι είναι αυτή η πλατφόρμα. Τι να κάνω τώρα να πω ψέμματα. Είναι πολύ πίσω. Δεν ενημερώνονται. Δεν εκσυγχρονίζονται. Μου θυμίζουν προπονητές του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα που δεν έχουν εξοικειωθεί με τα καινούργια συστήματα και κάνουν ακόμη γιόμες! Έχουν μείνει πίσω, τα μυαλά έχουν μείνει πολύ πίσω και απλά έχουν κάτσει τώρα εκεί πέρα και δεν βελτιώνονται.

Χ.Κ: Έτοιμος για όλα τα εθνικά ρεκόρ σε 5.000,10.000,ημιμαραθώνιο και Μαραθώνιο;

A.C:13.28 είναι τα 5.000 μέτρα αλλά καταρχήν θα κυνηγήσω το ρεκόρ στο 5αρι στο δρόμο που είναι πολύ πιο εύκολο, ίσως και φέτος. Αλλά θεωρώ ότι με σοβαρή προετοιμασία στην Κένυα θα σπάσει και το 13:28 στο στάδιο.

Χ.Κ: Αρα το πρώτο ρεκόρ που κυνηγάς είναι σε έναν μήνα, στον ημιμαραθώνιο της Αθήνας;

A.C: Ναι εννοείται. Aν για οποιονδήποτε λόγο δεν το σπάσω στον Μάρτιο, είμαι σίγουρος ότι σε μια επίπεδη διαδρομή στο εξωτερικό, όπως είμαι τώρα, θα το σπάσω.

 

Χ.Κ: Και σε αυτόν τον αγώνα θα φύγεις μπροστά όπως πάντα;

A.C: Κατευθείαν στην κατηφόρα. Εννοείται θα φύγω στο 2:45-2:40/km. Eίναι δύσκολη διαδρομή γιατί έχει τις ανηφόρες αλλά αυτό που θα πω είναι ότι επειδή είναι λούπα που σημαίνει ότι ξεκινάμε από εκεί που τελειώνουμε, σημαίνει ότι, ό,τι ανηφόρα φας θα την κατέβεις, Οπότε ότι χάσω στην ανηφόρα πρέπει να το κερδίσω στην κατηφόρα. Είμαι βέβαιος ότι πάλι που θα φύγω μπροστά θα με κράζουν αλλά δεν με ενδιαφέρει.

Με τον Σπύρο Ανδριόπουλο ο οποίος διατηρεί το εθνικό ρεκόρ στην απόσταση του Ημιμαραθωνίου με 1:03:04 απο το 1988

Χ.Κ: Ένα μήνυμα που θα ήθελες να στείλεις στους ερασιτέχνες δρομείς εκείνους που ξέρουν ότι δεν πρόκειται ποτέ να φτάσουν το επίπεδο Amadeus ή άλλων καλών αθλητών αλλά δίνουν την καθημερινό τους αγώνα για αυτοβελτίωση.Τι έχεις να τους πεις;

A.C: Αν όντως θέλεις να βελτιωθείς κάτσε κάτω ήρεμα. Βάλε στόχο. Γράψε τον σε ένα χαρτί και βάλε προθεσμία για τον πετύχεις. Απλό, αλλά πολύ ουσιαστικό.

Σημ: Το Runbeat στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής δεοντολογίας απευθύνθηκε στον αθλητή Γιώργο Μίνο,ο οποίος δεν θέλησε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο.